• Kute ogrodzenia
• Cokoły betonowe na ogrodzenia
• Wzory ogrodzeń
• Montaż ogrodzeń
• Ogrodzenie z elementów żelbetowych

Ogrodzenia murowane

Ogrodzenia murowane wykonuje się z kamienia naturalnego, cegły wapienno-piaskowej lub cegły ce­mentowej, rzadziej z cegły cerami­cznej jako mniej odpornej na czyn­niki atmosferyczne, oraz z pusta­ków ceramiczynch i betonowych. Technika murowania ogrodzeń w zasadzie nie różni się od muro­wania ścian budynków z takich ma­teriałów.

Ogrodzenie murowane powinno stać na fundamencie zagłębionym poniżej strefy przemarzania gruntu. Dla zabezpieczenia przed podsią­kaniem wilgoci z gruntu do wy­ższych części ogrodzenia należy za-łożyć izolację poziomą, na wyso­kości 10—15 cm nad terenem, z dwóch warstw papy smołowej sklejonej lepikiem.

Ogrodzenie ciągłe należy podzielić na odcinki nie dłuższe niż 10 m i oddzielić od siebie na całej wysokości dwoma warstwami papy smołowej sklejonej lepikiem.

Mury ogrodzenia najczęściej po-zostają w stanie surowym, szczegó­lnie z kamienia naturalnego, jedynie wypełnia się spoiny na wklęsło lub wypukło. Tynkuje się tylko takie mury, które wymagają zabezpiecze­nia przed wilgocią, i mury mało
estetyczne.

Mury przeznaczone do spoinowania należy wykonywać na spoinę pustą, tzn. pozostawiając 15—20 mm spoiny nie wypełnio­nej. Spojenie muru ogrodzenia ma na celu nadanie mu estetycznego wyglądu i zabezpieczenie spoin przed nasiąkaniem wilgocią. Do spoinowania używa się zaprawy cementowej składającej się z 1 czę­ści cementu i trzech części piasku, z dodatkiem 10—15% ciasta wa­piennego w stosunku do ilości ce­mentu w celu poprawienia urabial­ności i zmniejszania nasiąkliwości. Konsystencja zaprawy powinna być taka, aby dała się formować w odpowiedni kształt. Spoiny wypełnione zaprawą na równo z licem muru należy pogłębić przez wydrapanie na głębokość 15—20 mm. Po zakończeniu spoinowania miej­sca zabrudzone zaprawą zmywamy roztworem kwasu solnego i płucze-my czystą wodą.